Το γλωσσικό πρόγραμμα ΜΑΚΑΤΟΝ

Το γλωσσικό πρόγραμμα ΜΑΚΑΤΟΝ είναι μια μορφή επικοινωνίας που συνδυάζει ομιλία, νοηματικά σή­ματα, και γραφικά σύμβολα. Σχεδιάστηκε κατά τη δεκαετία του 1970  από την Margaret Walker και έγινε ένα από τα πλέον εφαρμοσμένα και διάσημα εναλλακτικά συστήματα επικοινωνίας.

 Το σύστημα ΜΑΚΑΤΟΝ  θε­ωρείται μια οργανωμένη προσέγγιση για τη διδασκαλία της γλώσσας και της επικοινωνίας, καθώς ενθαρρύνει την ανάπτυξη γλωσσικών δεξιοτήτων σε παιδιά και ενήλικες με επικοινωνιακές διαταραχές.

Στο ΜΑΚΑΤΟΝ πραγματοποιείται ευρεία χρήση νοηματικών συμβόλων, τα οποία δεν είναι κατασκευασμένα ειδικά για το σύστημα ΜΑΚΑΤΟΝ αλλά προέρχονται από τις καθιερωμένες νοηματικές γλώσσες της εκάστοτε χώρας. Έτσι πχ στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται σύμβολα από την ελληνική νοηματική γλώσσα και στην Μ. Βρετανία  από την βρετανική. Το μεγαλύτερο μέρος των γραφικών συμβόλων προέρχονται από τα σύμβολα Bliss και Rebus. Υπάρχουν όμως και ορι­σμένα που έχουν κατασκευαστεί ειδικά για το σύστημα ΜΑΚΑΤΟΝ.

 Ο σκοπός της χρήσης των νοηματικών συμβόλων δεν είναι να μάθει το άτομο την νοηματική, αλλά να τα χρησιμοποιεί  επικουρικά σε συνδυασμό με την προφορική ομιλία, με κύριο στόχο, την αύξηση της κατανόησης του λόγου και την βελτίωση της επικοινωνίας.

    Τα νοηματικά σύμβολα έχουν ταυτιστεί με τα γραφικά σύμβολα, τα οποία μπορούν να παρουσιαστούν σε κάρτες, σε πίνακα, σε βιβλία, στον Η/Υ και να χρησιμοποιηθούν για διάφορους σκοπούς όπως π.χ., προγράμματα, περιγραφή μιας δραστηριότητας, λίστες αγορών, οδηγίες, κ.α.

Το γλωσσικό πρόγραμμα ΜΑΚΑΤΟΝ χρησιμοποιείται για την βελτίωση της επικοινωνίας ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες, νοητική στέρηση, αυτισμό και κ.α.

Πηγές:

https://www.makaton.org/

Βογινδρούκας, Ι. 2005. Διαταραχές επικοινωνίας και λόγου στον αυτισμό -εναλλακτικά συστήματα επικοινωνίας. Στο: Διεπιστημονική Προσέγγιση Αυτισμός, (2005), Ζωοδόχος Πηγή, Ηράκλειο. σελ. 17-33.

Sheehy, Κ. & Duffy, Η. 2009. Attitudes to MAKATON in the Ages of Integration and Inclusion. International Journal of Special Education.  24 (2) pp.91-102